Volleybal in Beilen

Om het luie zweet er uit te jagen, maar ook om de behaalde plek van de vorige keer te verdedigen ging de groep ex-hartpatiënten naar het volleybaltoernooi in Beilen.
Zonder bon dit keer, kwamen we er aan en na het nuttigen van een stukje gezond fruit, een banaan, konden we meteen met de gezamenlijke Warming Up beginnen.
Daarna begonnen de wedstrijdjes. Twee poules had de organisatie gemaakt, waardoor we ’s mor-gens vijf wedstrijden speelden en ’s middags vijf. Vol aan de bak zou ik zo zeggen en dat na al die oliebollen, spekdikken en rolletjes. Toch ging het ons goed af.
We hebben ’s morgens alle wedstrijden gewonnen, toch ging dat niet altijd even makkelijk.
Tussen de middag genoten we van een lekkere lunch in het rokershok. Soep met een broodje. Sigaretje tussendoor moet kunnen, dat dacht ik niet als echte sporter.
’s Middags moesten we er weer tegenaan, maar dit maal werd één van de sporters geveld door onstabiliteit, hij viel achterover tegen zo’n ijzeren paal en die gaf niet mee.
Kerst was voor hem nog niet afgelopen, hij zag de sterren nog steeds. Door dit voorval waren we danig van slag en speelden er één gelijk en verloren er zelf nog één.
Toch kunnen we terugkijken op een mooi toernooi. Er werd sportief, maar ook fanatiek gespeeld.
Wij zijn uiteindelijk als tweede geëindigd en hebben daarmee het resultaat van twee jaar geleden geëvenaard, maar waar moet die beker nu staan?

Een vrouwelijke speelster.